Johan ’t Hart,

In de gezinnen waar mijn ouders opgroeiden werd af en toe geslagen. Dat was toen nog geen schande maar eerder gebruikelijk. Toen mijn ouders elkaar ontmoetten hebben zij volgens mij afgesproken dat ze hun kinderen nooit zouden slaan. Mijn drie zussen en ik kunnen zich niet herinneren dat er ooit iemand binnen het gezin is geslagen.

Mijn ouders werden af en toe (heel) boos. Dat was zover ik mij herinner vrijwel altijd terecht en boos worden hoorde er gewoon bij. Met boosheid konden ze effectief het gedrag van hun kinderen bij sturen.
Als docent gebruikte ik boosheid om grenzen te stellen en het werkte precies zoals ik het thuis gewend was: de leerlingen pasten hun gedrag aan. Op die momenten kwam ik over als boze, strenge docent.

Een van mijn oud-leerlingen, Peter van der Bosch werd Rapper. Na een carrière onder de naam Tony Scott, vroeg hij mij om met hem samen te werken. Vanaf 2000 gaven Peter van der Bosch en ik samen muziekles. Peter van der Bosch bleek boosheid bij het contact met de leerlingen niet te gebruiken. Hij bleef altijd vriendelijk. Zijn vriendelijk benadering van de leerlingen boeide mij. Van hem leerde ik hoe je als docent niet meer boos hoeft te worden.

Wat mijzelf betreft is in twee generaties eerst slaan verdwenen en vervolgens boosheid als middel om als ouder én als docent je zin te krijgen. Samen met Peter zocht ik naar manieren om andere docenten van de winst van een vriendelijk aanpak op de hoogte te stellen. Hoe konden wij andere docenten duidelijk maken dat het niet nodig was om voor de klas regelmatig uit je vel te springen?

Een analogie wat betreft afname van agressie besprak ik eerder in een artikel over Steven Pinker genaamd: ‘Analogie: staat en onderwijs

Persoonlijk is mijn streven om een vriendelijk persoon te zijn en voor zover ik dat nog niet ben, te worden. Dit is een proces dat continu aandacht verdient. Terugkomend op de vraag hoe je als docent boosheid achter je kunt laten. Hiervoor kunt u deelnemen aan de cursus Vriendelijk orde houden.