Wietske Tijssen,

Hoe zorg ik dat mijn leerlingen met een positief gevoel over de schooldag naar huis gaan? Die vraag stelde ik mezelf naar aanleiding van een oudergesprek. De ouders van één van mijn leerlingen gaven aan dat hun kind ongelukkig is in de klas en dat dit maar niet verbeterd. Mijn observaties van haar welbevinden gedurende de dag gaven een ander beeld. Ik zag haar lol maken met klasgenoten, samen spelen met vriendinnen in de pauze en enthousiast werken aan opdrachten. Deze positieve ervaringen wogen blijkbaar niet op tegen minder leuke ervaringingen zoals bijvoorbeeld het maken van een paar foutjes in een toets of een kleine aanvaring met een klasgenoot, wat uiteraard ook dagelijke kost is in een klas met dertig leerlingen.

Om haar, samen met al haar klasgenoten, te helpen focussen op de positieve zaken van de dag, gaf ik al mijn leerlingen een schriftje die we omtoverden tot HAPPY BOOK. Hierin, legde ik uit, mogen ze hun positieve ervaringen van de dag opschrijven. Door dit aan het einde van de dag te doen hoop ik dat negatieve ervaringen naar de achtergrond verschuiven zodat ze aan het einde van de dag met een positief gevoel de school uit lopen. Ook hebben ze aan het einde van het jaar een mooi document met alle leuke herinneringen van het hele schooljaar, waaruit ze kunnen putten wanneer ze het even lastig hebben.

Nu we er een aantal weken mee begonnen zijn zie ik, naast de gezamenlijke momenten aan het einde van de dag, de schriftjes ook tussendoor op tafel verschijnen. ‘Mag ik even in mijn Happy Book schrijven?‘ word me dan gevraagd, waarvoor ik ze een compliment geef en reageer: ‘Natuurlijk mag dat!’. Mijn leerlingen hebben het Happy Book omarmd en snappen, bewust of onbewust, de noodzaak van het herkennen van de mooie momenten in het leven, groot of klein. En ik hoop dat ze dit nog lang zullen blijven doen.