Gedeelde verantwoordelijkheid

Het fijne aan het onderwijs vind ik dat je iedere dag weer opnieuw mag beginnen. Je kan iedere dag leren van elkaar en je koers bijstellen.

Afgelopen maandag was de eerste herfstdag na het laatste prachtige zomerse weekend en ik denk dat de kinderen, net als ik, stiekem geen zin hadden. Het herfstige weer spookte in ons lichaam, in de klas en had veel invloed op de onderlinge sfeer.

Ik ging met een vervelend gevoel naar huis, om vervolgens goed na te denken over mijn handelen.

De volgende ochtend legde ik de kinderen uit dat ik de vorige dag niet fijn vond en vertelde ik ze over mijn gemaakte plannen. Hierna nodigde ik ze uit om zelf ook na te denken over hun eigen invloed op de sfeer in de klas. Ze kregen allemaal een post-it op hun tafel waarop ze schreven wat zij zelf konden doen om er een betere dag van te maken. Tot mijn verbazing namen ze dit hartstikke serieus en ontstonden er voornemens als: ‘ik zal minder grapjes maken’, ‘beter luisteren naar de juf’  en ‘minder kletsen tijdens de les’. Deze post-it heeft de rest van de week op hun tafel gezeten waardoor we er af en toe op terug konden grijpen.  Hierdoor bleef het gesprek gaande en waren we met zijn allen verantwoordelijk voor de sfeer in de klas.

Toen ik later thuiskwam merkte ik op dat dit de eerste dag van het jaar was waarop ik niet alleen energie in de klas stopte, maar ook energie van de klas kreeg. Soms moet je een stapje achteruit zetten om weer te weten hoe je vooruit komt!

Wietske Tijssen – Groep 6